ایران من و شما

چند روز تا عيد ملي و جاودانه ملي شدن نفت ايران نمانده است. ملي شدن نفت براي ايرانيان تنها يك انتفاع اقتصادي نبود، بلكه بزرگترين نه اي بود كه ملت ايران به انگليسيهاي پست و استثمارگر و قدرتهاي ديگر، گفت. حدود 55 سال از آن واقعه تاريخی مي گذرد، اما مردم ايران هرگز كساني را كه در راه ايران جانفشاني كردند، فراموش نكرد و نخواهد كرد. با آنكه حسودان و خائنان بسيار كوشيده اند با انگ زدن و ناسزا گفتن به مصدق و ياران راستينش، پرده بر خيانتها و وطن فروشيهاي خود و عده اي ديگر بكشند، اما ايرانيان هرگز مردان ديروز و دلاوران امروز خويش را تنها نخواهند گذاشت. شعر زير را به روح پاك شهيدان ديروز ( به ويژه مصدق بزرگ ) و  شاهدان امروز  تقديم مي كنم:

به پاس يك دل ابري،دو چشم باراني.................پر است خلوتم از يك حضور روحاني

 كسي كه وسعت او در جهان نمي گنجد............به خانه دل من آمدست مهماني

غمي به قدمت تاريخ درد انسان داشت..............دلي به وسعت جغرافياي انساني

چه بود؟ صاعقه اي كز سر زمان گذشت...........و يا ز خواب جهان يك عبور طوفاني

نشسته است به جانم، هميشه تا هستم................غمش اصيلتر از يك نياز روحاني

 هنوز مي شنود آن صداي محزون را.................دلم به روشني آيه هاي قرآني

( دكتر فاطمه راكعي )

سلام

دم عید است... همه در تکاو و جنب و جوشند...بچه ها مدتهاست روزها را می شمارند تا عید بیاید... یادتان هست روزهای خوب بچگی؟... شب عید... خانه مادر بزرگ... همه دور هم... لباسهای نو بر تن... شیرینی و آجیلها در حال چشمک زدن... دور سفره هفت سین... و ما منتظر شنیدن نوای زیبای تحویل سال... که روی ما را ببوسند و  عیدیمان فراموش نشود... و چه زیبا بود ۱۵ روز تعطیلی و بازی و شادی ....

اما افسوس... به خدا دلم به حال بچه های امروز می سوزد... اینان  دیگر عید ندارند... فقط نامش عید است...

وضع امروز ما تنها نتیجه کارهای ماست: کارهایی که نباید می کردیم و کردیم و می کنیم... و کارهایی که باید می کردیم و نکردیم و نمی کنیم...

بیایید با عمل به چهار نکته کوچک، اما بسیار مهم، و دعوت از دیگران برای عمل بدانها، دوباره عید را به ایرانمان بازگردانیم:

 ) دروغ نگوییم.

) هر آنچه برای خود می پسندیم ، برای دیگران هم بپسندیم و هر آنچه برای خود نمی پسندیم، برای دیگران هم نپسندیم.

 ) حق کسی را پایمال نکنیم و نگذاریم کسی حقمان را پایمال سازد.

) قرآن را چراغ راهمان کنیم.

ما ایرانیها برخی از ابتدایی ترین آداب زندگی جمعی را رعایت نمی کنیم ، در حالی که به نظر من، تا مردم ما و ما این نکات ریز را یاد نگیریم و رعایت نکنیم، هیچ کار سیاسی و فرهنگی در هر نظامی که حاکم باشد، کارساز نخواهد بود. شرح این مطلب وقت بهتری را می طلبد که من به ناچار اشاره کوتاهی می کنم. ما به راحتی دروغ می گوییم. کم کاری می کنیم. متقلب، تنبل راحتی طلب  و بی اراده هستیم. سوگندهای دروغ می خوریم و از خدا نمی ترسیم. شکاک و نسبت به هم  بی اعتمادیم. هر گونه که منافعمان اقتضاء کند، عمل می کنیم: دروغ گویی، آدم فروشی، دادن و گرفتن رشوه، چاپلوسی، دزدیدن از کار و کم فروشی، به راحتی به دروغ سوگند خدا و مقدسات خوردن، زیر آب زنی، ترسویی، محافظه کاری و فداکردن حقیقت به خاطر مصلحت، خوردن حق دیگران و مهم تر ازهمه: ریاکاری و تزویر، کارهایی هستند که همه ما کم و بیش بنا به منافعمان و بدون توجه  به اصول اخلاقی، انسانی و دینی آنها را انجام می دهیم و نمازمان را هم سر وقت می خوانیم، روزه می گیریم، حسین و ابوالفضل را به جای خدا می پرستیم، زیارت سنگ و طلا می کنیم، حج تزویر و فخر فروشی هم می روییم و اینها تنها قسمتی از عادات زیبایی است که ما ایرانیهای آریایی مسلمان، بدانها آراسته ایم!!!
حال شما بگویید با این اوصاف، ما در کدام نظام و حاکمیت بهروز و سعادتمند خواهیم بود و کدام توسعۀ سیاسی یا اقتصادی ما را به سر منزل مقصود خواهد رساند؟ تا خود را اصلاح نکنیم و در این راه الگوی دیگران نشویم، دوباره در دور باطل انقلابهای بدون اصالت و آگاهی خواهیم افتاد. انقلاب مشروطه، نهضت نفت و انقلاب اسلامی و سرانجام آنها، شواهد من در این ادعا هستند. کوشش شریعتی در ارائه تصویری زیبا از کسانی چون علی، حسین، فاطمه، ابوذر و حتی انسانهای درستکار غربی و شرقی، کوشش در مذهبی کردن جامعه نبود، او می خواست با ارائۀ الگو های واقعی و عینی، این عادات پست را از ایرانیان بزداید و آنان را آماده ایجاد اصلاح و تحول در زندگی اجتماعی نماید. اگر کار کردن یک کارگر آلمانی و یک کارگر ایرانی و درس خواندن یک دانشجوی فرانسوی و یک دانشجوی ایرانی را باهم مقایسه کنیم، خواهیم دانست که چرا آنها پیشرفته اند و ما عقب مانده. در حالی که ما الگوهایی چون علی و حسین را داریم و آنها ندارند. برای نتیجه گیری می خواهم بگویم که بدون داشتن انسانهای سالم، جامعه و حاکمیت سالم نخواهیم داشت و جامعه و حاکمیت ناسالم نیز اجازه داشتن انسانهای سالم را نخواهد داد، پس باید در یک فضای باز و آزاد به صورت همزمان در چند جبهه جنگید و فداکاری کرد: خودسازی، ساختن افراد جامعه و فرهنگ سازی، ایجاد اصلاحات مناسب و  لازم در حاکمیت و ایجاد کشوری قوی، نیرومند و آبرومند در سطح بین الملل .
معتقدم روشی که شریعتی آغاز کرده بود و متاسفانه نگذاشتند به سرانجام برسد، یکی از بهترین روشهای رسیدن به مقصود یاد شده باشد: انسان سازی، ایجاد اصلاح و تحول به دست مردم آگاه و درستکار ، مبارزه با صاحبان زر و زور و تزویر و سرانجام داشتن ایرانی آزاد و آباد.... اگر خدا بخواهد که حتما می خواهد.

سلام. شريعتی با شناخت مسايل زمان خويش و موقعيت آن روز ايران و جهان، بهترين کار ممکن را انجام داد و سو ء استفاده برخی از موج ناآگاه و احساسی مردم پس از پيروزی انقلاب، ربطی به گفتار و روش شريعتی ندارد. اگر شريعتی زنده بود، در مقابل سو ء استفاده ها، انحرافها و ميراث خواريها می ايستاد ولی افسوس... . اگر حرکت شريعتی نبود و ايران در مسير بسيار بدتری می افتاد، اکنون شما حرفی برای گفتن نداشتيد. انحرافهای پس از مرگ پيامبر، آيا تقصير پیامبر بود؟ شريعتی هدفش آگاه کردن مردم پيش از هر حرکتی بود و در اين راه بسيار کوشيد، زيرا کوشش برای ایجاد تغییر نظام شاهنشاهی و بروز انقلاب ناگزیر بود و مدتها بود که آغاز شده بود و نه شريعتی و نه هيچ کس ديگر توان و انگيزه جلوگيری از آن را نداشت. شريعتی تنها و بهترين کاری که می توانست انجام دهد، آگاهی دادن به مردم بود تا انقلابی بدون آگاهی صورت نگيرد. افسوس که شما که روشنفکر جامعه هستيد، عامل انحراف را گم کرده ايد و خادم ملت را سلاخی می کنيد و او نيست که از خود دفاع کند. شما يکطرفه به قاضی مي رويد. موفق باشيد!!

سلام

ایران را چه کسی خواهد ساخت، جز من و شما

فکر می کنید برای ساختن ایران، از دست هر یک از ما چه کاری ساخته است؟

بیایید هر یک از ما در هر موقعیت و مقامی که هستیم، کار و وظیفه مان را به درستی و با داشتن بالاترین میزان وجدان کاری و اخلاقی انجام دهیم و بدانیم که

 ایرانی آباد و آزاد نخواهیم داشت مگر اینکه همه دست در دست هم برای آن کوشش کنیم و مصلحت جمعی را فدای خواسته ها و آرزوهای فردی خود نکنیم.

 ایران با شعار و شعر ساخته نمی شود.

 هر کسی باید در کارش بهترین باشد و با انگیزه و هدفمند حرکت کند.

 خدا پرستی، انسان دوستی، میهن دوستی، مطالعه، اندیشه، کار و کار و کار... . کار برای خدا و تعالی و پیشرفت ایران و ایجاد رفاه ، امنیت و شادی برای همه ایرانیان.

جایگاه کنونی ایران و ایرانیان نزد مردم دنیا، به هیچ وجه در شان ملت بزرگ ایران نیست، پس بیایید با کار و تلاش٬ ایرانمان را به جایگاه واقعی آن برسانیم.

شما چه راهی را پیشنهاد می کنید؟

اندکی صبر ؟؟؟!!! تا کی؟؟؟!!!

مدتهاست به اميد دميدن سحر به تماشا نشسته ايم، اما افسوس كه اين شب تاريك، تاریك تر مي شود و حتي روزنه اي به سوي شفقی باز نمي شود... هر دم با هر جرقه اي نور اميدي در دل مي شكفد و باز افسوس كه اين جرقه حبابي بيش نيست.... يك سده است كه چنين است ... و اين انتظار ما را بدين راه رهنمون مي سازد كه با صبر سحر نمي دمد ؛ بايد با همه وجود سحر را فرياد زد.: فريادي چون فرياد حسين كه تا ابد در دل همه آزاديخواهان و آزاد انديشان جهان زنده خواهد ماند و حركت اميدوارانه را فرياد خواهد زد؛ نه اميد بدون حركت را كه مخدر و فريبنده است،كه: ...... حسین آموخت که مرگ سياه سرنوشت شوم مردم زبونی است که به هر ننگی تن می دهند تا زنده بمانند چه، کسانی که گستاخی آن را ندارند که شهادت را انتخاب کنند، مرگ آنان را انتخاب خواهد کرد!!!!!

...... حسین آموخت که مرگ سیاه سرنوشت شوم مردم زبونی است که به هر ننگی تن می دهند تا زنده بمانند چه، کسانی که گستاخی آن را ندارند که شهادت را انتخاب کنند، مرگ آنان را انتخاب خواهد کرد!!!!!

         .... و حسین بزرگ ترین شکست خوردهء پیروز تاریخ است....