از علی (ع)
... مردى كه شمشيرهاى كين را بر قوم خود رهنمون شود و مرگ را بر سر آنان راند، سزاوار است كه خويشاوندانش دشمن دارند و بيگانگان از شر او ايمن ننشينند.
آگاه باشيد، كه شيطان حزب خود را برانگيخته و سپاه خويش بسيج كرده تا بار ديگر، ستم در جاى خود مستقر گردد و باطل به جايگاه خود بازگردد.
اى مردم ، آدمى هر چند توانگر بود، از عشيره خويش و دفاع آنان از او، به دست و زبان ، بى نياز نباشد، زيرا عشيره هركس ، بزرگ ترين محافظان او هستند كه از پشت سر حمايتش مى كنند و بيش از ديگر مردم ، اوضاع پراكنده او را به سامان مى آورند و چون حادثه اى بر او فرود آيد، از ديگران بدو مهربان ترند و نام نيكى كه خدا براى آدمى در ميان مردم مى گذارد از مالى كه ديگران براى او به ميراث مى گذارند بهتر است .
هركس كه با اطرافيان خود به مدارا رفتار كند، همواره دوستى و مودت آنان را نصيب خود ساخته است .
+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم بهمن 1384ساعت 16:5  توسط هوشنگ ایثاربخش
|
